با کره اسبهای باد که شمعدانی را می نوشند


	در روزهايي كه برف مي بارد شايد يك شعر و يا يك شال گردن سرخ مرا به ياد كسي ............... برایت شال گردنی سرخ لب هایم ببویند لب هایت را که سرخ بوسه ای است آبدار زمستان که آغوش گشوده دست هایم بنوشند لب هایت که لب هایم یخ زده است خیابان لیز می رود زیر پاهایم وماه پنهان زیر ابری که می بارد می بارد ومن خیس از برفی که شانه هایم را می پوشاند زمین را پوشانده و می خواهد «خورشید همیشه» پشت ابر تنگ بماند که دلم تنگ است و دانه ها زیر انگشت هایم بالا و پایین می روند و سطر ها اضافه می شوند زندگی که کوتاه می شود * برف پشت برف می بارد و سرخ گلوله می شود ،دانه می شود رشته می شود ، لب می شود ومی نشیند روی لب های تو لب هایی که می بویند و نمی بویند در خیابانی که لیز رفته است و برفی که روی شانه هایم می نشیند . ساعت 21:30 یکشنبه 16 دی ماه در خانه \|+\| نوشته شده توسط مریم آموسا در دوشنبه هفدهم دی 1386 \|


	و يك شعر ديگر .... زمان گذشت اين قله ها ديگر دست نايافتني نيستند و مورچه مي جو ند و مي بر ند رسالت من در جوييده شدن و فرو ريختن بود فتح شدم و جو يده هاي تنم درخت مي شوند شعله مي كشند و باد مي وزد و جهان از من شروع مي شود كودكانم هر روز آغوش عوض مي كند باد لبخندشان را خط خطي مي كند و درد هايم بزرگ ترمي شوند فتح شدم و جوييده هاي تنم هر روز درخت مي شوند شعله مي كشند ... ۱۳:۱۵ سه شنبه ۱۱ دي ماه در اتوبوس آزادي چهارراه ولي عصر \|+\| نوشته شده توسط مریم آموسا در سه شنبه یازدهم دی 1386 \|


	و يك شعر ديگر .... از تنهايي گذشته است اين دفتر وماسه هاي ساحل اند كه مي غرند و مي كوچند هر روز عقب تر مي روم . \|+\| نوشته شده توسط مریم آموسا در دوشنبه دهم دی 1386 \|


	دارد همه چیز این اتاق را فرو می رود. این اتاق من اصلن شما نمی دانید بر سرم چه آورده که بالا زده است از سقف و تلنبار است روی تمام غصه های من که سقف کوتاه است ، چکه چکه می کند تن هایی هایم که نم داده دم داده است دم دم دمای صبح دلش سخت می گیرد که خورشید همیشه غروب کرده است فصل از فصل بگذرد دارد به تباهی می رسد، دستهایم هایم درد هایم یم بزرگ می شود مریم بزرگ می شود ومن کوچکتر می شوم و چکه چکه این سطر را گریه می شود دست هایم آب می شوند این اتاق تاق را پایین آمده است دارد همه چیز این اتاق را فرو می رود . دوم دی ماه 1386 ساعت 21 17 در مرکز جهان \|+\| نوشته شده توسط مریم آموسا در یکشنبه دوم دی 1386 \|