سلام بعد از مدت ها بالاخره تصمیم گرفتم ، وبم به روز کنم، با خودم شرط کرده بودم تا داستان ایلنا و حق وحقوق به انجام نرسه، تو وبم چیزی ننویسم اما بازم دیدم نه! ایلنا دوباره شروع به کار کرد اما از حق وحقوق پایمال شده من خبری نشد.
دیروز روز خبرنگار بود، خیلی ها با زنگ و پیام کوتاه این روز تبریک گفتن از همه سپاسگزارم. اما من هیچ وقت با این روزها حال نمی کنم که چی تمام سال نادیده گرفته می شیم بعد تو یه روز همه می خوان با یه کارت و هدیه مثلا از آدم قدردانی کنن.
با اینکه به قول معروف هیچ وقت اشکم دم مشکم نیست اما روز خبرنگار همیشه گریه کردم،همیشه دردهایی بوده که توی این روز بزرگ ترن بشن، حق هایی که پایمال شده و آب هم از آب تکان نخورده.
حوصله خودم هم از این حرف ها سر رفته به قول سطری از یکی از شعر های خودم؛
" ترجیع می دهم که حرفی نزنم"
و روی برشی از آب
لمیده به خواب بروم."
|
+| نوشته شده توسط
مریم آموسا در جمعه هجدهم مرداد 1387
|
